آه ؛ ای دخت و تو ای مام محمد

--------------------

 

ز فروغ روی تو  دم می زند

سپیده محشر

 

سایه بر دیده  می کشد

بال و پر خود جبرئیل

 ز رخ زهره تو چون که پدیدار شود

  

چادرت که می سرد بر عرصات

به شب می رسد این روز نهایت

 

سایه سار تو بهشت است

برونش برهوت دوزخ

 

روز پنجاه هزار ساله سخت

دامان تو را چنگ زند

هر که در روز الست

 بر تو لبخند زَدست

 

آه ؛ ای دخت و تو ای مام محمد ... .

 

 

یکشنبه، 3 جمادی الثانی 1437 - 23 اسفند 1394