رفتن

-----

با خرقه ای پاره

 پا برهنه

 بی هیچ توشه

 نه هیچ گرده نانی

 نه هیچ کوزه آبی

 

نیمه رقصان

 آواز خوانان

 به زیر در ختان پر شکوفه ی بادام

 در رهی بی پایان

 راه رفتن

 

گهی سخت خندیدن

  گهی تند گرییدن

 گهی فریاد

 فقط فریاد کردن

 و در خنده و در گریه و در فریاد

 نام تو را

 تنها تو را خواندن

 

گاه بر زمین آسودن

 واز لابلای برگهای پر عشوه ی بادام

 خمار آلود

 آسمان دیدن

 بر فرش خاک و برگ

 مستانه غلطیدن

 و به زیر عبای آفتاب

 نرم نرمک خوابیدن

 و در خواب

 تو را

 تنها تو را دیدن

 

گاه بر دردهای بسیار فرزند آدم

 گریستن

 و از سرنوشت تلخ و پر دردش

 به تو غریدن

 و آن هنگام

 اخم پر تبسم تو را دیدن

 و استغفار ورزیدن

 و از ابلیس و بازی هایش نالیدن

 و در طراوت قطره ای باران

 یا لطافت نوازش دوباره ی آفتاب

 بخشش تو را خواندن

 

شادمانه

 بر پای جستن

 دست در دست

 با تو رقصیدن

 خرقه ی پاره را پاره تر کردن

 سینه را عریان

 تا ببینند قلبم را

 که تو در آن چه آرام بنشسته ای

 به آسمان ها و زمین نازیدن

 

و با تو رفتن

 رفتن در رهی بی پایان .

 

- ايام زمان -